از گذشته

با دهانی بسته
با نگاهی خاموش
خيره و خيره و خيره
بر ياخته های کوهستان
بر ساحل سبز اميد
بر ابرهای بارور از تمنا
تا
در کدامين نقطه
پوسته خواهش
به انگشتان نياز ترک می خورد
تا عشق با هبوطی آبی
به قلبهای سزاوارمان
حلول کند
و خورشيد
ميهمان دست های
ارغوانی تو شود.

- دوشنبه، 17 تیر ماه 87، 4/4 دقیقه صبح